Κυριακή, 17 Μαΐου 2015
9:00 μ.μ.

Στηρίζει Τσίπρα - Βαρουφάκη ο Κώστας Γαβράς

tromaktiko627.jpg
Ο Κώστας Γαβράς βρίσκεται για πολλοστή φορά στο Φεστιβάλ των Καννών, αυτή τη φορά ως το τιμώμενο πρόσωπο του 68ου φεστιβάλ...
Με αφορμή την παρουσία του εκεί, ο σκηνοθετης μίησε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων και αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην πολιτική κατάσταση στη χώρα μας.

Ερ: Η αναπαλαίωση της ταινίας που θα δούμε τη Δευτέρα έγινε ειδικά για το φεστιβάλ των Καννών;

Απ: Έγινε και για τις Κάννες αλλά και επειδή θέλουν να ξαναβγάλουν την ταινία στις αίθουσες. Απλά την επισπεύσαμε για να γίνει η πρεμιέρα εδώ στις Κάννες. Έγινε πάντως μια πολύ καλή δουλειά αναπαλαίωσης και στον ήχο και στην εικόνα για να βρούμε την αρχική τους μορφή. Υπάρχει στην Eclair ένα συνεργείο που κάνει πολύ καλή δουλειά.

Ερ: Διάβασα πως στην προβολή της Δευτέρας θα παρευρεθεί και ο δικός μας υπουργός Πολιτισμού

Απ: Ναι, με ειδοποίησαν πως θα έρθει και ο Νίκος Ξυδάκης, ο οποίος θα βρίσκεται στο εξωτερικό για μια συνάντηση της ΟΥΝΕΣΚΟ και αποφάσισε να πεταχτεί μέχρι τις Κάννες για την τελετή αυτή.



Ερ: Τον ελληνικό κινηματογράφο τον παρακολουθείτε;

Απ: Ναι, όσο μπορώ. Αρκετές ελληνικές ταινίες τις βλέπω σ' ένα φεστιβάλ που γίνεται στο Παρίσι κάθε δυο χρόνια. Βλέπω καμια δεκαριά ταινίες και διαπιστώνω πως υπάρχουν νέοι άνθρωποι που θέλουν να εκφραστούν.

Ερ: Ολες αυτές γίνονται συνήθως με λίγα λεφτά, με DV κάμερα...

Απ: Εκείνο που έχει σημασία είναι τι θέλουν να πουν. Γιατί σήμερα μπορεί να γυριστούν ταινίες με λίγα λεφτά.

Ερ: Το θέμα είναι να κάνουν ταινίες με θέματα τοπικά αλλά να έχουν και μια παγκοσμιότητα, όπως γινόταν με τον ιταλικό νεορεαλισμό, για παράδειγμα.

Απ: Ακριβώς. Οι Ιταλοί γύριζαν ταινίες με δικά τους θέματα που ήταν όμως και παγκόσμια. Πολλοί Αμερικανοί κάνουν το ίδιο. Νομίζω πως όσο περισσότερο τα φιλμ είναι εθνικά, αυθεντικά, τόσο περισσότερο έχουν πιθανότητες να αποκτήσουν παγκοσμιότητα. Ο Αγγελόπουλος βέβαια είχε τη δική του αισθητική, αλλά ήταν εντελώς ελληνικές ταινίες. Και βρήκαν ένα κοινό στο εξωτερικό, παντού. Και οι ταινίες του συνεχίζονται να παίζονται. Παρόλες τις ελληνικές αντιδράσεις από κάποιους και τα αστεία που κάνουν σε βάρος του έργου του. Ο Αγγελόπουλος ήταν ένας από τους καλύτερούς μας, ο καλύτερος την εποχή του και δεν τον δεχόμαστε εμείς οι Ελληνες. Δυστυχώς, κανείς δεν είναι προφήτης στη χώρα του, όπως λένε. Και ο Λάνθιμος αναγκάστηκε από την Ελλάδα να πάει στην Αγγλία. Πάντως το ότι είναι η ταινία του στις Κάνες, αυτό είναι πολύ καλό.

Ερ: Πώς βλέπεις τις Κάννες φέτος σε σχέση με παλιότερες χρονιές;

Απ: Έχουν κάπως αλλάξει. Προσπαθούν πιστεύω να στραφούν σε πιο κοινωνικά και πολιτικά θέματα. Δυναμώνουν και το τμήμα «Ενα κάποιο βλέμμα». Δεν έχουν άδικο νομίζω. Αλλά έχει και πολύ καλές ταινίες στο «Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών». Παράδειγμα η ταινία του Αρνό Ντεπλεσέν που φέτος πήγε στο Δεκαπενθήμερο και όχι στο επίσημο διαγωνιστικό. Οπως και ο Απιτσατπόνγκ Γουιρασεθακούλ, ο οποίος, με την προηγούμενη ταινία του, «Ο θείος Μπονμί...» κέρδισε το Χρυσό Λιοτνάρι στη Βενετία και πουμ φέτος, η ταινία του προβάλλεται στο «Ενα κάποιο βλέμμα»... Προσπαθούν να κάνουν αλλαγές. Τελευταία καταπιάνονταν με ταινίες με τζιχαντιστές... Τώρα θέλουν κάτι άλλο...

Ερ: Τζιχαντιστές φέτος ήταν, μεταφορικά, και οι κακοί στο «Mad Max»...

Απ: Ναι του Μιλαρά, όπως τον λέω, όχι Μίλερ. Είναι Ελληνας ξέρεις. Τον είχα συναντήσει μια φορά στο Λος Αντζελες για να συζητήσουμε για μια ταινία που είχαμε την ίδια ηθοποιό. Και μου λέει, Μιλαρά με λένε. Μιλούσε Ελληνικά. Ο πατέρας του πήγε στην Αυστραλία. Παρόλη την ηλικία του πρέπει να πω έχει καταπληκτικές ιδέες σ' αυτές τις ταινίες. Ταινίες εικαστικά ωραίες. Και τα ειδικά εφέ είναι καταπληκτικά. Είναι ταινία πολύ ζωντανή για το είδος της...

Ερ: Δεν είναι βίντεο γκέιμ...

Απ: Οχι, καθόλου. Και έχει ωραία αίσθηση της ερήμου, των χώρων... Ξέρει να δημιουργεί ένα κόσμο φανταστικό.

Ερ: Για να πάμε στη Γαλλία, πώς βλέπεις την κατάσταση σήμερα;

Απ: Στη Γαλλία νομίζω πως είμαστε καλύτερα από πολλές άλλες χώρες. Υπάρχει όμως μια ατμόσφαιρα, θα έλεγα, μελαγχολίας, και κανένας δεν ξέρει το λόγο. Ισως γιατί οι μεγάλοι αγώνες της ανθρωπότητας φαίνεται να έχουν τελειώσει, ή, ίσως να έχουν σταματήσει. Ολα, παλιά, γίνονταν εδώ στη Γαλλία. Οι επαναστάσεις , οι ιδέες, ο Ζαν-Πολ Σαρτρ, ο Φουκό...

Ερ: Ολοι φαίνεται να περίμεναν πιο πολλά από τον Ολάντ, ενώ...

Απ: Ναι, περίμεναν, αλλά, με την κατάσταση που βρήκε ο Ολάντ δεν μπορούσε να κάνει περισσότερα. Δεν μπορούσε να κάνει, πιστεύω, θαύματα. Κατά πρώτο, αυτό που γύρισε εναντίον του ήταν η προσωπική του ζωή, η ζωή με αυτή τη γυναίκα, και κατά δεύτερο, το ότι δυσκολευτόταν να πάρει κάποιες αποφάσεις. Και όλοι γύρισαν εναντίον του, ήταν έτοιμοι να τον λιθοβολήσουν, ακόμη και οι δικές του εφημερίδες τον χτυπούσαν. Τον αποκαλούσαν αδύναμο, έλεγαν πως σε δυο μήνες θα φύγει.

Ερ: Αλλά δεν έκανε καμιά προσπάθεια να δημιουργήσει ένα είδος συνασπισμού με τις χώρες του Νότου, την Ελλάδα, την Ιταλία, την Πορτογαλία, την Ισπανία... Ακολουθεί τη γραμμή της Μέρκελ;

Απ: Είναι οι μεγάλες ανάγκες της Γαλλίας που τον σπρώχνουν προς τα εκεί. Όσο για την Ισπανία, δεν μπορεί να συνεργαστεί με μια δεξιά κυβέρνηση. Η Ιταλία είναι αδύνατη...

Ερ: Ναι, αλλά σε εξωτερικά θέματα θα μπορούσε να κάνει κάποια συνεργασία. Ο ΣΥΡΙΖΑ, για παράδειγμα, συνεργάζεται με τους ΑΝΕΛ γιατί συμφωνούν ενάντια στο Μνημόνιο. Το πρόβλημα του Τσίπρα είναι κατά κάποιο τρόπο η στάση που κρατούν απέναντι του οι Έλληνες. Είναι νέος, δεν έχει παρελθόν, γιατί δεν αναλαμβάνουν το θάρρος να τον ψηφίσουν όλοι, να δούμε τι θα κάνει. Ν' αλλάξουν τα πράγματα. Απλά του δίνουν μια πολύ μικρή πλειοψηφία, δεν του δίνουν τη δύναμη να κάνει κάτι το δυνατό.

Απ: Εμένα μου έκανε μεγάλη εντύπωση με αυτά που έλεγε. Και σε δυο-τρεις ομιλίες που άκουσα είπε ωραία πράματα. Βέβαια, πολλοί λένε ωραία πράματα. Αυτός είναι πολύ νέος και υπόσχεται πολλά. Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι πως οι άλλοι ήταν εδώ τόσα χρόνια. Τώρα τα πράγματα μπορούν, πρέπει, να αλλάξουν. Είναι όπως και στον κινηματογράφο, δεν μπορείς να κάνεις το ίδιο φιλμ για χρόνια και χρόνια. Ποιος δημιούργησε αυτή την κατάσταση; Την κρίση; Οι Τσοχατζόπουλοι, οι Παπανδρέου, ο Σαμαράς... Και αν δεν αλλάξει η παιδεία και η νοοτροπία... Και ιδίως η πολιτική. Αυτή πρέπει να δώσει το παράδειγμα. Δεν μπορείς να έχεις κλέφτες πολιτικούς. Όταν ένας αναλαμβάνει την εξουσία έχει να αντιμετωπίσει όλα αυτά τα προβλήματα και να λύσει και τα οικονομικά, να πληρώσει τους μισθούς των υπαλλήλων...

Ερ: Ο νέος υπουργός Οικονομικών έχει αντισταθεί, δεν δέχεται πιέσεις από τους ξένους, προβάλλει τις δικές του προτάσεις. Ποιά είναι η γνώμη σου;

Απ: Μου αρέσει η στάση του. Αυτό που κάνουν οι άλλοι και επιμένουν είναι γιατί υπάρχει ένα καινούριο κίνημα στην Ελλάδα και δεν θέλουν να επιτύχει. Θέλουν να ξανάρθουν οι άλλοι και να κάνουν αυτά που θέλουν, να μην υπάρχει καμιά αντίσταση. Συμφωνώ μαζί σου, ο Βαρουφάκης μίλησε ως ίσος προς ίσον. Κι αυτό δεν το θέλουνε. Θέλουν κάποιον yes-man.

Ερ: Είναι και το θέμα των γερμανικών κατοχικών αποζημειώσεων...

Απ: Ναι, το είπε και ο Πρόεδρος της Γερμανίας. Πρέπει κάποτε να πληρώσουν αυτά τα χρήματα. Κανένας άλλος πριν από τον Τσίπρα δεν τα ζήτησε. Ηταν οι yes-man των ξένων, το παλιό πρόβλημα με την Ελλάδα.

hyMBI?d=yIl2AUoC8zA hyMBI?d=qj6IDK7rITs

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ads

ads